Tłumaczenie i odczytywanie imion ze starych dokumentów

Dzisiaj na Blogu, chcemy się podzielić pewnymi spostrzeżeniami, które przesłał nam Pan Jerzy Kochman z Rzeszowa. Pan Jerzy prowadzi badania genealogiczne od kilku lat, ma obecnie spore drzewo genealogiczne, i nie wyobraża sobie badań obecnie bez komputera. Wszystkie poniższe notatki pochodzą z jego obserwacji oraz doświadczenia.
________________________________________

Przy tłumaczeniu imion z ksiąg metrykalnych zapisanych w obcym języku można skorzystać z odpowiedniego słownika. Bardziej zagmatwane jest rozszyfrowanie imienia, gdy ma ono dwa lub więcej odpowiedników w naszym języku. Na przykład łaciński Stephanus to polski Stefan lub Szczepan, z tym, że ta druga wersja obecnie wychodząca z użycia była dominującą w potocznej nomenklaturze do XIX wieku włącznie. Imię to jest zapożyczeniem z języka aramejskiego i stąd Stefan dostał się do polszczyzny przeszedłszy przez grekę, natomiast Szczepan przez łacinę i dlatego mamy różne brzmienia tego samego miana.

Innym utrudnieniem podczas odczytywania imion są nieścisłości przy ich zgłaszaniu do notacji oraz brak weryfikacji przez parafialnego skrybę. I tak podawana do zapisu przy ślubie czy pogrzebie Hela pozostaje w aktach metrykalnych jako Helena, a po dokładniejszej analizie często okazuje się, że tej osobie na chrzcie nadano imię Elżbieta, gdyż Hela była niegdyś potocznym odpowiednikiem współczesnego zawołania Ela.

Ciekawym przykładem na niestaranne zapisywanie imion jest mylenie Agnieszki i Agaty dzisiaj wołanych Aga, a dawniej Jaga. Dla ewentualnego uniknięcia pomyłki można dodać, że również na Jadwigę mówiono Jaga. Wymienione imiona należy weryfikować w księgach chrztów, ponieważ zdarza się, że są zamiennikami beztrosko używanymi niegdyś przez księży.

Czytaj dalej "Tłumaczenie i odczytywanie imion ze starych dokumentów" »