Historia Użytkownika: Opowiadania znalezione na strychu (część 4)

Dzisiaj na Blogu kontynuacja historii nadesłanych przez Panią Jolantę, a dokładnie historia Franciszka w czasach powstania w 1863 roku!

Dwa dni po wybuchu powstania został wydany rozkaz pogotowia marszowego i już 28 stycznia 1863 roku Edmund Skalski wyprowadził młodych powstańców z Czerwonej Karczmy za rogatką Żółkiewską we Lwowie. W grupie kolegów ze szkoły, sformowano w Duniskach oddziały. We wsi Chowańce czekał na przybyłych dowódca Jan Czarniecki - i oczy ich spoczęły na sztandarze mającym prowadzić do czynów. Z jednej strony sztandaru postać Matki Boskiej, z drugiej herb Polski, Rusi i Litwy. Franciszek Nartowski, czyli Franio poszedł następnie do oddziałów Jezierańskiego i dalej Horodyńskiego. Brał udział w siedmiu bitwach. Pod Radziwiłowem dostał się do niewoli. Osadzony w twierdzy kijowskiej, w listopadzie został zesłany na Sybir i poszedł tam piechotą, chorując po drodze na dyzenterię i tyfus. Po roku, z odmrożonymi od kajdan nogami doszedł do Guberni Jenisiejskiej, włości Jełowka, derewni Wierchabrodowa. Przygody swe opisał w książeczce "Z ław szkolnych a Sybir". Rozpoczyna się jeszcze wspomnieniem wcześniejszym ze Stanisławowa, ale jakże wymowny to fragment:

Kończyłem wówczas drugą klasę realną w Stanisławowie i należałem do rzędu młodych spiskowców. Zadaniem stowarzyszenia naszego był dobry postęp w naukach, było wyrabianie sił przy pomocy ćwiczeń gimnastycznych, posługiwanie się skromnym odzieniem, wykorzenianie w ten i w każdy inny godziwy sposób zgubnej klasowości i zbliżanie się z ujmującą uprzejmością do wszystkich bez różnicy warstw społecznych.

......

I dalej już z zesłania:

Głód trudy znoje, nędza liczne chwytają z pośród nich ofiary. Pop wiedzie trupa na cmentarz, a rozdartym sercom rodzicielskim pozostaje tylko nienawiść i żądza zemsty. I przychodzi kapłan katolicki do więzienia i umacnia na duchu zwątpiono umysły i zachęca do wytrwałości w moralnych wiary zasadach i dodaje siły do walki wśród dalszej burzy losów. I oto ci, co tak ciężko cierpieli i oto ci, co głośno złorzeczyli uginają kolana przed niebios wyrokiem: "Bóg tego doświadcza, kogo Bóg miłuje". A kapłan wzruszony widokiem dźwigających okowy nędzarzy, wyciąga z zanadrza swe skromne zapasy, i dzieli on grosz, bo nasz, bo polski to kapłan.

Z zesłania jednak wrócił, dzięki działaniom rządu austriackiego jak i wielkiej pomocy księdza Ruczki został wydany Austrii jako zbiegły poborowy i końcem 1866 roku powrócił do domu.

Czytaj dalej "Historia Użytkownika: Opowiadania znalezione na strychu (część 4)" »

Historia Użytkownika: Franciszek Nowakowski i jego dzieje…

Już dzisiaj na Blogu historia dziadka Franciszka, Pana Stanisława Koniarka, który postanowił dla swoich wnucząt stworzyć drzewo genealogiczne swojej Rodziny. Wiadomo, że drzewa nie buduje się dla siebie, ale dla wnucząt i następnych pokoleń. Tereny, na których zamieszkuje od lat jego Rodzina to pogranicze Śląska, Wielkopolski i Małopolski. Przez lata zmieniały się granice, zrywały więzi rodzinne, ziemie zmieniały charakter z rolniczego na uprzemysłowiony, do pracy przybywało tysiące ludzi z okolicznych regionów. Także drzewo Pana Stanisława obejmuje ciekawy okres w dziejach tych ziem i bardzo dużo ciekawych historii rodzinnych praktycznie w każdej Rodzinie.

_____

Franciszek Nowakowski urodził się w Milowicach - obecnie dzielnica Sosnowca w dniu 01.01.1902 roku w rodzinie Franciszka Nowakowskiego i Magdaleny Nowakowskiej zd. Dudek. W wieku 2 lat umiera mu matka. Dalszym wychowaniem jego i rodzeństwa tj. siostry Marianny urodzonej w 1899 roku oraz brata Władysława ur. w 1897 roku zajmuje się ojciec, który umiera w 1919 roku. W 1920 roku na ochotnika wstępuje do wojska brat Władysław i bierze udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W roku 1922 roku wychodzi za mąż za Szczepana Łykowskiego,  siostra Marianna a w 1923 roku zakłada rodzinę Franciszek biorąc sobie za żonę Wandę zd. Markiewicz. Do czasu wybuchu II Wojny Światowej rodzi mu się trójka dzieci: Alfreda, Zenobia, Gracjana. On sam pracuje na kopalni “Saturn“ w Czeladzi. W roku 1939 roku zostaje zmobilizowany do wojska a następnie w okresie działań wojennych dostaje się do niewoli i przebywa w stalagu na terenie Austrii, który opuszcza w końcu 1940 roku i wraca do domu. W roku 1941 roku rodzi mu się kolejne dziecko, syn Edmund. Jednocześnie prawie natychmiast po powrocie ze stalagu podejmuje działalność konspiracyjną.

W nocy z 12/13.02.1943 roku aresztowany wraz z żona Wandą Nowakowską zd.Markiewicz oraz z trójką dzieci Zenobia lat 15, Grażyna lat 7, Edmund lat 1,5. Najstarsza córka Alfreda, była w tym czasie na robotach w Niemczech. Prawdopodobnie już 13 lutego Franciszek i Wanda Nowakowska zostali przewiezieni z aresztu w Czeladzi do Policyjnego Więzienia Śledczego w Mysłowicach, natomiast dzieci mogli zabrać sąsiedzi lub rodzina z tym, że były pozbawione racji żywnościowych tzw. kartek. Całą trójkę dzieci wzięła na wychowanie, a tym samym ocaliła je przed wywiezieniem do obozu koncentracyjnego lub jakiegoś polskiego albo niemieckiego domu dziecka siostra Wandy Nowakowskiej, Julianna Woźniczko zd. Markiewicz, sama też  wdowa po Powstańcu Śląskim zamordowanym w Dachau przez nazistów.

Wanda Nowakowski zd. Markiewicz i Franciszek Nowakowski (dziadkowie Pana Stanisława)

Czytaj dalej "Historia Użytkownika: Franciszek Nowakowski i jego dzieje…" »