5091604391639DarekW2010

Wywiad z Panem Dariuszem, webmasterem największego drzewa genealogicznego w polskiej wersji MyHeritage

Komentarze7

Dzisiaj na Blogu rozmowa z Panem Dariuszem Wojciechowskim, użytkownikiem MyHeritage i zarazem właścicielem największego drzewa genealogicznego w polskiej wersji! Pan Dariusz jest rodowitym łodzianinem z rocznika 1970. Od 1991 roku technik elektroenergetyk, a od niedawna mgr inż informatyk. Pasjonat genealogii, nowych technologi, S-F i informatyki (dużych zbiorów danych i ochrony informacji niejawnych). Lubi aktywnie spędzać czas w ciepłych klimatach, lub w wąskim gronie sprawdzonych i serdecznych ludzi.

MH: Pana drzewo genealogiczne na MyHeritage jest największe w wersji polskiej i liczy 515,358 profili. Proszę powiedzieć nam od kiedy prowadzi Pan badania genealogiczne oraz proszę się pochwalić jak udało się Panu zbudować tak ogromne drzewo, wymaga to ogromu badań, czasu i pracy? Czy rodzina też wspiera Pana w badaniach?

DW: Ilość najczęściej nie idzie w parze z jakością. Prowadzę kilka drzew, a wspomniane przez Panią jest głównie jednym z moich kilku pomysłów na ciekawy materiał badawczy do własnej pracy magisterskiej z informatyki, dotyczącej początkowego zasilania bazy danych portali społecznościowych dużą ilością informacji. Genealogią zainteresowałem się około 1990 roku i wtedy udało mi się zdobyć pierwsze z ponad 1000 dokumentów z USC i AP.

Na początku oczywiście były głównie rozmowy z najstarszymi członkami najbliższej rodziny, wspólne przeglądanie starych zdjęć, długie godziny spędzone w Archiwum, oraz dziesiątki listów z prośbą o przeszukanie ksiąg w odległych parafiach. Czasy się zmieniły, a ilość danych zmusiła do sięgnięcia po nowocześniejsze narzędzia. Bez wzajemnej wymiany danych, serdeczności i pomocy ze strony rodziny i całej społeczności MyHeritage, nie było by jednak możliwe zbudowanie nawet 10% ‚testowego’ drzewa.

MH: Jak daleko sięgają Pana poszukiwania genealogiczne, i co ciekawego Pan odkrył po drodze na temat swojej rodziny?

DW: Geograficznie – potomkowie naszych rodaków zasiedlili wszystkie kontynenty, historycznie – dotarłem chyba około 1300 r. Tak rozległe drzewo trudno jest jednak określić jako ‚rodzinę’. Osoby spowinowacone jedynie przez wielokrotne małżeństwa nie są związane w żaden sposób, za wyjątkiem wspólnego zainteresowania genealogią. I właśnie dzięki temu zainteresowaniu znikają wszelkie bariery (geograficzne, pokoleniowe, językowe, kulturowe, religijne…). Liczy się jedynie to – wspólna pasja w odkrywaniu drobnej cząstki z przeszłości swoich najbliższych.

Oczywiście w trakcie poszukiwań pojawiło się wiele nazwisk osób znanych chyba wszystkim z kart historii, oraz współcześnie żyjących potomków rodzin szlacheckich. Nie chcę wymieniać konkretnych nazwisk – lista jest długa, z wieloma interesującymi osobami jestem po imieniu – nie da się tu wymienić wszystkich, by kogoś nie urazić. Zauważyłem, że osoby od pokoleń pielęgnujące własne tradycje rodzinne, nie wstydzą się swojego dziedzictwa i chętnie całkowicie bezinteresownie udostępniają posiadane informacje niemal wszystkim zainteresowanym pasjonatom. Niestety genealogia stała się ‚modna’, a poszukiwanie przez ‚nowobogackich’ za wszelką cenę drogi połączenia do jakiegoś władcy, czy ‚własnego’ herbu w istotny sposób ‚zaciemnia prawdę historyczną’, a tacy ‚badacze’ niechętnie zapraszają do swoich profili, by nie ujawniać swej ignorancji.

MH: Jakie funkcje najbardziej podobają się Panu w serwisie MyHeritage?

DW: Trudno mi sobie wyobrazić ten serwis i swoje dalsze poszukiwania, bez doskonałego narzędzia jakim jest Smart Matches. Wyłącznie dzięki dopasowaniom udało mi się dotrzeć tak daleko i tak wiele osób zidentyfikować, dopisać i już zaprosić do naszego drzewa. Bardzo podoba mi się możliwość dodawania zdjęć do profili konkretnych osób, możliwość zapraszania do współpracy w redagowaniu drzewa, ale jeszcze ciekawsza jest możliwość prowadzenia wzajemnej korespondencji między członkami serwisu (niestety nadal bez przesyłania załączników graficznych).

MH: Czy Pana rodzina również interesuje się genealogią i historią rodziny w takim stopniu jak Pan?

DW: Rodzina chyba nie ma innego wyjścia, skoro na to zajęcie poświęcam niemal codziennie po kilka godzin z życia. Na szczęście najbliżsi podzielają moją pasję i pomagają jak mogą. Z jednego tylko wyjazdu do krewnych żony na Śląsku, przywiozłem informacje o ponad 150 osobach, które wcześniej nie były mi znane. Zwłaszcza starsze osoby wykazują chęć do współpracy i nagle przypominają sobie o faktach i ludziach często dawno zapomnianych nawet przez ich najbliższych. Ostatnie smutne święto było również okazją do zrobienia kilku fotek nagrobków, osób które już dawno odeszły.

MH: Czy oprócz genealogii ma Pan jeszcze jakieś inne pasje?

DW: Mam jeszcze kilka pasji. Największą jest… żona, a następnie informatyka, książki, podróże… Uwielbiamy spędzać czas z naszymi 2 psami, żeglować, spacerować po lesie, lub dyskutować w wąskim gronie sprawdzonych znajomych (część naszego drzewa powstała na ich prośbę). Często sam staram się dowiedzieć czegoś więcej na temat nowoczesnych technologii głównie z elektroniki, rozwiązań ekologicznych w budownictwie, ale również pasjonują mnie futurystyczne wizje naszej przyszłości proponowane w kinach, czy na kanałach TV SciFi, oraz programy naukowo-techniczne i historyczne… Tylko dzięki TV jestem w stanie zobaczyć w bezpieczny sposób pasjonujące miejsca, na których odwiedzenie zapewne nie wystarczy mi życia.

MH: Jakie plany związane z genealogią ma Pan na przyszłość?

DW: Na obecnym etapie poszukiwań interesuje mnie zaproszenie jak największej ilości osób, które kolejno udaje się zidentyfikować i prawidłowo dopisać do projektu głównie dzięki dopasowaniom, wzajemnym zaproszeniom i uprzejmości samych zapraszanych. Nie chodzi mi o bicie rekordów w ilości wpisów, lecz o aktualizację i uwiarygodnienie zebranych już danych, by przedstawiały konkretną wartość historyczną dla następnych pokoleń. Mam w tym określony cel – chcę niebawem poprosić wszystkich zaproszonych gości o sprawdzenie, poprawienie i uzupełnienie danych dla ich najbliższych rodzin. Tylko tym sposobem da się w realnym czasie uzyskać wiarygodne dane, mogące stanowić podstawę do dalszego rozwoju drzewa, a może i doskonalszy materiał wyjściowy do poważniejszych badań naukowych. Jednak z uwagi na prawo do zachowania prywatności zapraszam do współpracy jedynie osoby już dopisane do naszego drzewa…

Panu Dariuszowi bardzo dziękujemy za podzielenie się swoimi genealogicznymi doświadczeniami! I mamy nadzieje, że dla Was będą one zachętą do dalszych poszukiwań przodków i odkrywania historii rodziny.

Zostaw komentarz

Adres email jest prywatny i nie zostanie wyświetlony

  • marlena


    Listopad 8, 2012

    jak dotrzec do pana drzewa?:)chciałabym zerknąc czy moze jakies osoby nam sie „pokrywają” ja mam w swoim drzewie na razie 3120 osób…ale caly czas prężnie działąm w tej kwestii.

  • Monika


    Listopad 8, 2012

    Mój pradziadek też Wojciechowski (z okolic Zamościa) . Ciekawe czy jest w Pana drzewku ???

  • Rafał J


    Listopad 9, 2012

    Podziwiam ogrom prac

  • P


    Listopad 9, 2012

    Panie Darku pogratulować zapału, determinacji w „odkrywaniu prawd historycznych”. Tak trzymać. Pozdrawiam.

  • Darek W


    Listopad 9, 2012

    Pani Marleno. Na obecnym etapie ustawiłem drzewo jako ‚prywatne’ i zapraszam do przeglądania tylko osoby (ok. 250), które udało mi się już zidentyfikować i dopisać na podstawie dopasowań (z szacunku dla poufnych danych innych administratorów). Chcę jeszcze trochę poprawić ‚jakość’ tego kolosa, a potem liczę na współpracę w dalszej edycji wszystkich zaproszonych gości, bo sam … nie dam rady wyłapać za swojego życia oczywistych (dla najbliższych) błędów. Mam więc nadzieję, że niebawem się ‚spotkamy’ (znajdziemy choć 1 pewne dopasowanie) i ‚moje-testowe’ stanie się jednocześnie NASZYM-DOPRACOWANYM powodem do zadowolenia. Życzę dalszych sukcesów i wytrwałości. Pozdrawiam serdecznie.

  • Darek W


    Listopad 9, 2012

    Pani Moniko. To nazwisko jest dość popularne. Moja osobista gałązka ‚po mieczu’ wywodzi się z okolic Radomia, Kielc, Solca n.Wisłą, Lipska i tam straciłem ‚trop’ w okolicach mostu/przeprawy gdzieś około 1730r. Wiem jednak, że już mam dopisaną inną rodzinę (min 1) o tym nazwisku, więc liczę, że z czasem uda i nam doszukać się wspólnych powiązań. Pozdrawiam serdecznie.

  • Darek W


    Listopad 9, 2012

    Panie Rafale i tajemnicza/y ‚P’ 🙂 Nie liczyłem na tak sympatyczne przyjęcie wyniku mojego ‚klikania’. Tym bardziej DZIĘKUJĘ Państwu za ciepłe słowa, a Serwisowi za możliwość swobodnej wypowiedzi, będącą jednocześnie (z mej strony) skromnym wyrazem uznania dla wszystkich, którzy nie tylko tolerują moje czasochłonne hobby, ale również udostępniają z trudem zdobyte prywatne informacje. Dlatego nie uważam tego testowego drzewa jako ‚swoje’, tylko NASZE i w miarę możliwości/czasu/wiedzy/itp będę nadal łączył, dopisywał i zapraszał na w/w zasadach osoby chcące w przyszłości rozwijać i udoskonalać (lub tylko przepisywać do swoich osobistych drzewek możliwie wiarygodne informacje) tą NASZĄ skromną roślinkę… Pozdrawiam serdecznie