Łysa prawda o tym, czy łysienie jest dziedziczne

Komentarze

Jeśli wielu starszych mężczyzn w Twojej rodzinie wyróżnia się błyszczącą, łysą plamą na głowie, ich młodsi krewni mogą się tylko zastanawiać, czy to tylko kwestia czasu, aż na ich głowach pojawią się oznaki łysienia. Istnieje powszechne twierdzenie, że łysina jest dziedziczona po ojcu matki. Ile prawdy jest w tym twierdzeniu?

Łysienie u mężczyzn 

Większość badań dotyczących wypadania włosów koncentruje się wokół łysienia typu męskiego (MPB) w przeciwieństwie do łysienia typu żeńskiego. Może dlatego, że to drugie występuje rzadko. Kobiety nie mają tendencji do całkowitego łysienia. 

Zazwyczaj kobiety nie otrzymują całkowicie łysych plam – zamiast tego ich włosy mają tendencję do przerzedzania się.

Badania pokazują, że około 30% mężczyzn doświadcza utraty włosów w wieku 30 lat, 50% w wieku 50 lat i 80% w wieku 70 lat (Hamilton J.B., 1951).

Łysienie typu męskiego zazwyczaj zaczyna się od cofniętej linii włosów, najbardziej widocznej wokół skroni, a następnie z małą łysą plamą z tyłu głowy, która ostatecznie powiększa się. Pod koniec procesu, większość mężczyzn z MPB pozostaje z niewielką ilością włosów za uszami i z tyłu głowy w rodzaju wzoru podkowy.

Jak rosną włosy i dlaczego przestają rosnąć?

Włosy wyrastają z korzenia, znajdującego się na dnie mieszków włosowych na skórze głowy. Składają się z białek, głównie keratyny, zbudowanych przez różne rodzaje komórek znajdujących się w mieszku włosowym. W miarę jak komórki dodają więcej białek do włosów, wypychają się one z korzenia i rosną. Unikalne cechy mieszków włosowych określają cechy włosów, takie jak ich kolor i to, czy są kręcone czy proste.

Chemiczna pochodna testosteronu zwanego dihydrotestosteronem (DHT) jest odpowiedzialna za proces wypadania włosów. DHT powoduje, że mieszki włosowe kurczą się, a włosy rosnące w tych mieszkach stają się cieńsze i ostatecznie wypadają. Fakt, że DHT pochodzi z testosteronu może tłumaczyć, dlaczego łysienie jest tak często spotykane wśród mężczyzn, częściej niż u kobiet. 

DNA i łysina

Wiele szeroko zakrojonych badań genetycznych (Hagenaars et al, 2017; Heilmann-Heimbach et al, 2017; Pirastu et al, 2017) wykazało, że DNA odgrywa ważną rolę w ustaleniu, czy dana osoba będzie rozwijać MBP. Jednym z genów związanych z utratą włosów jest gen AR. Gen ten koduje białko, które pomaga mieszkom włosowym wykrywać hormony wpływające na wzrost włosów (takie jak testosteron) i znajduje się na chromosomie X – chromosomie, który mężczyzna dziedziczy po biologicznej matce. Jest to prawdopodobnie źródło stwierdzenia, że łysina jest dziedziczona po ojcu matki. Przecież jeśli gen znajduje się na chromosomie X, a chromosom X jest dziedziczony po matce, nie mógł być dziedziczony po ojcu, prawda?

Cóż, jak w przypadku wielu rzeczy w genetyce, nie jest to takie proste. Jedno z badań (Hagenaars et al, 2017) wykazało, że MBP jest stanem poligenicznym: stanem związanym z wieloma wariantami genetycznymi, a nie tylko jednym. Co więcej, wiele wariantów genetycznych związanych z MBP nie jest zlokalizowanych na chromosomach płciowych – a badania Hagenaara wykazały, że te dokładniej przewidują, czy ktoś rozwinie MBP niż te zlokalizowane na chromosomach płciowych.

Innymi słowy, jest trochę prawdy w twierdzeniu, że mężczyźni odziedziczyli po ojcach swoich matek tendencję do łysienia…. ale nie za dużo. Istnieje wiele innych czynników, które są ważniejsze, jeśli chodzi o przewidywanie, czy człowiek będzie rozwijał MBP.

Czy w Twojej rodzinie występuje łysienie typu męskiego? Podziel się swoimi historiami w komentarzach!

Zostaw komentarz

Adres email jest prywatny i nie zostanie wyświetlony