Historia użytkownika: Rejment, Reyment, Reymont czy Rejmont

Dzisiaj na Blogu chcielibyśmy Wam zaprezentować piękną historię nazwiska Reymont oraz jego odmian jak również częściowo historię rodziny napisanej przez naszego Użytkownika Panią Ewę Aleksandrę Rejment z Warszawy, która jest spokrewniona z samym Władysławem Reymontem. Zapraszamy do zapoznania się z piękną historią.

_________________________

Rejment, Reyment, Reymont czy Rejmont, a nawet Balcerek lub Bańcerek – to nazwiska osób mających te same korzenie, tę samą kroplę rejmentowskiej krwi. Powtarzając za nieżyjącą już dr nauk biologicznych Zofią Załęską – siostrzenicą Stanisława Władysława Reymonta – nie ma „obcych” wśród osób noszących nazwisko Rejment w różnym kolorycie jego pisowni. Wszyscy oni są zespoleni ze sobą tajemnym, biologicznym kodem podobieństwa. Wszyscy tworzą wielki Ród Rejmentów, są nasieniem z jednego źródła, z tego samego domu.

Ich świat, ich gniazdo – to ziemie na krańcach Jury Krakowsko-Częstochowskiej – nad rzeką Wartą i Pilicą, ziemie gminy Gidle. Tu ci najstarsi o nazwiskach Balcerek, a potem Bańcerek rodzili się i umierali. Z Gidel migrowali w inne zakątki kraju i świata. To w Gidlach właśnie zaczyna się historia Rejmentów alias Bańcerków. Pierwsze wzmianki o Rejmentach vel Balcerkach, pisanych również Bańcerek, można odnotować od schyłku XVII wieku. Wówczas to po zwycięskim odparciu Szwedów spod Jasnej Góry, ojcowie paulini przekazali do klasztoru ojców dominikanów w Gidlach pewnego rajtara Balzera, zdobytego w bitwie jeńca szwedzkiego. W Gidlach szybko spolszczono imię Balzera. Mieszkańcy nazwali go Balcerkiem. Osiadł on na stałe w Gidlach, założył rodzinę.

Gidle początek XX wieku

Z tego rodu, który pewnie musiał się jakoś wyróżniać, dominikanie gidelscy mieli obyczaj dobierania sobie ekonomów i podstarościch do zarządzania majątkiem ziemskim klasztoru. Balcerkowie vel Bańcerkowie zajmowali poczytne miejsce w gidelskiej społeczności. Byli to ludzie światli, prężni, potrafiący się zająć swoim albo powierzonym im majątkiem.

W połowie XVIII wieku notuje się, iż do nazwiska Balcerek vel Bańcerek przywiera nazwa Rejment i już w 1835 roku, a nawet kilka lat wcześniej odnotowano w kościelnych metrykach nazwisko Bańcerek vel Rejment. Potem często Bańcerek „odpada”, pozostaje zaś samo Rejment, które w pierwotnym znaczeniu miało charakter przezwiska. Przykładem tutaj niech będzie dokument Parafii Rzymskokatolickiej w Gidlach. W aktach zmarłych 1826-1835, poz. 17.

Działo się we Wsi Gidlach dnia dziewiątego lutego 1835 roku o godzinie ósmej rano. Stawił się Jan Bańcerek lat dwadzieścia cztery mający, brat rodzony zmarłego, i Franciszek Bartnik lat trzydzieści pięć mający, rolnicy we wsi Ruda zamieszkali, i oświadczyli, iż w dniu szóstym miesiąca bieżącego o godzinie pierwszej po południu umarł Wawrzyniec Bańcerek alias Reyment lat trzydzieści dwa mający…Kim byli starzy Bańcerkowie-Rejmentowie? Jacy byli? Niewątpliwie jak na ówczesne czasy i miejsce, w którym żyli, byli wykształceni, potrafiący się podpisać i dobrze rachować. Szanowani w okolicy. Zajmowali się zazwyczaj nadzorowaniem majątków kościelnych czy włości hrabiowskich. Jeden z najstarszych – Grzegorz Bańcerek (1788¬1835), nestor rodziny, był włodarzem Strzałkowa. Jego syn Walenty zawiadywał Gidlami, zaś Wojciech był oficjalistą w Maluszynie, w majątku hr. A. Ostrowskiego.

Andrzej Walentyn Rejment 1835-1916

Ostatni włodarz dóbr kościelnych, Walenty Balcerek alias Rejment (1807-1883), miał siedmioro dzieci o nazwiskach już tylko Rejment. Bracia Walentego, Wojciech i inni, również mienią się Rejment. Tylko jeden, Mikołaj, bratanek Walentego i Wojciecha, nie odrzuca Bańcerka i po rozliczeniu się z Walentym po uwłaszczeniu ziem w 1863 osiada na Rudzie, wsi odległej od Gidel o 2 km, i jako Bańcerek tam gospodaruje. Rodzina Bańcerków żyje tam do dzisiejszego dnia. Również i następne pokolenie tej wielkiej familii było zarządcami dóbr, dzieci Wojciecha w okolicach Przedborza i Maluszyna, a nawet w Piotrkowicach Małych koło Krakowa. Syn Walentego – Andrzej całe życie zawiadywał mieniem hr. Buczyńskiego w Ciężkowicach i przyległych wsiach. Inni synowie wykształceni byli jako organiści. Wielu z młodszego pokolenia pracowało również na kolei.

Domy Rejmentów – Bańcerków zawsze oscylowały pomiędzy włościańskim stylem życia a dworami. Wykształceni, potrafiący pisać i czytać, posiadający w domu książki, niektórzy muzykalni, grający na instrumentach -wyróżniali się w lokalnej społeczności.

Byli nośnikami patriotyzmu i nawet pacyfizmu, który przejawiał się w świadomym ukierunkowaniu edukacji synów na organistów kościelnych, tak aby mogli oni uniknąć służby w carskiej armii. Odnotowuje się również, że byli mile widziani jako kandydaci na małżonków dla panien z herbowych rodów. Żenili się z nimi. Tak więc do Rejmentów dołączyły rodziny szlachty polskiej z herbami: Korczak, Dołęga, Jastrzębiec, Łabędź, Biberstein, Poraj i wiele innych.

Wiek XX przynosi literacką Nagrodę Nobla dla jednego z przedstawicieli rodu Rejmentów – syna Józefa i Antoniny, wnuka Walentego – Stanisława Władysława Reymonta.

Niestety XX wiek to również i lata lagrów niemieckich dla niejednego członka rodziny. Wielu takich było. Skazywano ich na kaźń w Oświęcimiu, Dachau, Mauthausen, Neuengamme i Ravensbrueck. Niektórzy nie wrócili. No i ostatnie lata. W przeglądarce internetowej można natrafić na wiele profesorskich nazwisk Rejmentów i osób wywodzących się z tej rodziny. Można znaleźć też lekarzy, przyrodników i prawników. Jest się czym pochwalić w Rodzie Rejmentów, Reymentów, Reymontów… A potem przepłyną następne lata. Historia dopisze ciąg dalszy.

Autor: Ewa Aleksandra Rejment