Super Mario: Historia rodziny i chłopca stojącego za tą prawdziwą, ikoniczną postacią

Wielu z nas pamięta i zna kultową postać z gier wideo, Super Mario. Ale czy wiesz, że wzorowano ją na prawdziwej osobie?

Postać z gier Super Mario powstała na cześć Mario Segale, syna włoskich imigrantów i dewelopera nieruchomości, którego krótkie spotkanie z firmą Nintendo w 1981 roku stało się częścią legendy świata gier.

W związku z ponownym wzrostem zainteresowania na całym świecie, wywołanym sukcesem filmu Super Mario, zespół badawczy MyHeritage postanowił prześledzić prawdziwą historię kryjącą się za tym nazwiskiem — śledząc losy rodziny Segale, poczynając od małej wioski niedaleko Genui, we Włoszech aż po Stany Zjednoczone oraz zgłębiając dziedzictwo, wytrwałość i ambicję, które ukształtowały człowieka stojącego za jednym z najbardziej kultowych nazwisk w kulturze popularnej.

Historia głosi, że w 1981 roku Mario Segale, ówczesny właściciel lokalu, w którym mieściła się borykająca się z trudnościami firma Nintendo of America w Tukwila w stanie Waszyngton, odwiedził jej biuro, by zażądać zaległego czynszu. Zespół programistów, w tym Shigeru Miyamoto, był tak zafascynowany wyjątkową osobowością i wyglądem właściciela, że postanowił na jego cześć zmienić imię swojej postaci z „Jumpman” na Mario. Kiedy nasz zespół zgłębiał historię rodziny Mario, odkryliśmy opowieść o rodzinie, której korzenie i tradycje sięgają rzemiosła i wytrwałości — wartości, które, być może nieprzypadkowo, odzwierciedlają ducha postaci, która pewnego dnia miała nosić jego imię.

Nowy początek wśród wzgórz Ligurii

Na długo przed tym, zanim imię „Mario” stało się znane na całym świecie, rodzina Segale budowała swoje życie wśród surowych wzgórz północnych Włoch.

Ich historia zaczyna się w Favale di Malvaro, małej gminie niedaleko Genui we Włoszech, gdzie pod koniec XIX wieku mieszkali dziadkowie Mario Segale’a – Angelo Segale i Pasqualina Ravegno. Podobnie jak wiele rodzin w tym regionie, utrzymywali się oni z wykwalifikowanej pracy fizycznej.

Dokumenty pokazują wymowną ewolucję w życiu zawodowym Angelo. W 1882 roku figuruje on jako (stolarz), specjalizujący się w precyzyjnej obróbce drewna. Zanim w 1886 roku urodził się jego syn Luigi – ojciec Mario – Angelo został murarzem (muratore), co świadczy o zdolności do dostosowywania się do zmieniających się wymagań budowlanych w tamtych czasach.

W późniejszych godzinach 16 czerwca 1886 roku rodzina powitała w swoim domu w wiosce Monteghirfo Luigiego Maria Segale, ojca Mario. Urodzony w środowisku, gdzie dominowała praca fizyczna i tradycyjne wartości, Luigi dorastał w rodzinie, w której jego ojciec, Angelo, już wtedy budował renomę rodziny jako szanowanych budowniczych w lokalnej społeczności.

Młody Luigi dorastał, obserwując ojca przy pracy z kamieniem i zaprawą. To wychowanie na pracowitej włoskiej wsi stało się podstawą etyki pracy rodziny Segale: połączenia tradycyjnego rzemiosła z dążeniem do stworzenia trwałego dziedzictwa.

Narodziny Luigiego zostało odnotowane w oficjalnym włoskim akcie urodzenia z czerwca 1886 roku, przedstawionym poniżej.

Ten odręczny dokument potwierdza narodziny Luigiego w miejscowości Monteghirfo i podaje, że jego ojciec, Angelo, był murarzem. Na marginesie znajduje się szczególnie interesująca adnotacja: ze względu na odległość dzielącą dom rodzinny od urzędu gminy Angelo został zwolniony z obowiązku osobistego zgłoszenia noworodka. Potwierdził narodziny w inny sposób, który nie został szczegółowo opisany w dokumencie.

Przemierzając Atlantyk

8 kwietnia 1909 roku ojciec Mario, Luigi Segale przybył na Ellis Island na pokładzie statku S.S. Prinzess Irene. Luigi, 23-letni rolnik z gór w okolicach Genui we Włoszech, który miał w kieszeni zaledwie 40 dolarów, rozpoczął podróż, która sprawiła, że ta rodzina włoskich robotników “zamieniła się” w amerykańskich potentatów na rynku nieruchomości. Podróżował wraz ze swoim bratem Giuseppe; obaj należeli do wielkiej fali włoskiej imigracji, która szukała lepszego życia na północno-zachodnim wybrzeżu Pacyfiku.

Z listy pasażerów wynika, że pomimo skromnego pochodzenia Luigi potrafił czytać i pisać — co stanowiło kluczową zaletę przy poruszaniu się po obcym kraju. Opisywany jako mężczyzna o wzroście 5 stóp 1 cala (ok. 155 cm), ciemnych włosach i szarych oczach, miał przy sobie równowartość około 1300 dolarów w dzisiejszych pieniądzach, a jego podróż sfinansował ojciec z Włoch. W przeciwieństwie do wielu osób, które pozostały w nowojorskiej dzielnicy Little Italy, bracia Segale udali się prosto do stanu Waszyngton, aby dołączyć do kuzyna. Ta „migracja łańcuchowa” zapewniła rodzinie sieć wsparcia niezbędną do zapuszczenia korzeni, z których ostatecznie wyrosła globalna ikona kultury.

Budowanie życia w stanie Waszyngton

W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku Luigi Segale, znany wówczas pod amerykańską wersją imienia Louis, z młodego imigranta stał się weteranem Wielkiej Wojny i odnoszącym sukcesy niezależnym przedsiębiorcą. W tym okresie, który miał decydujący wpływ na jego życie, zapuścił głębokie korzenie w żyznej dolinie na południe od Seattle, na terenach znanych dziś jako Tukwila i South Park (historycznie odnotowanych jako okręg Duwamish).

Jego integracja z amerykańskim społeczeństwem ugruntowała się dzięki służbie wojskowej. Amerykańskie dokumenty potwierdzają, że Louis służył w siłach zbrojnych podczas I wojny światowej – wstąpił do wojska w kwietniu 1918 roku, a rok później został honorowo zwolniony ze służby. Po powrocie do życia cywilnego w 1921 r. zamieszkał w portowym mieście Tacoma, pracując jako ogrodnik. To wczesne doświadczenie związane z ziemią utorowało mu drogę do kariery w rolnictwie komercyjnym, choć kulturowo pozostał związany ze swoimi korzeniami i nadal za najbliższego krewnego uważał swojego ojca, Angelo, mieszkającego we Włoszech.

W 1920 roku Louis przeniósł się na południe od granic miasta Seattle, do okolicy Duwamish, gdzie wraz ze swoim starszym bratem Antonio prowadził gospodarstwo rolne. Obaj bracia pracowali jako niezależni rolnicy, skupiając się całkowicie na swojej ziemi. Chociaż życie Antonio zostało przerwane w 1924 roku, Louis samodzielnie kontynuował rodzinną tradycję przedsiębiorczości, ostatecznie przechodząc z pól południowego hrabstwa King do ryzykownej branży nieruchomości, która zdefiniowała dziedzictwo rodziny Segale.

Rozkwit „truck farmer” – gospodarzy “od warzyw”

Z danych spisu ludności z 1930 roku wynika, jak rozwijała się kariera zawodowa Louisa w okolicy Woodinville, położonej na północny wschód od Seattle.

W wieku 43 lat jego zawód określano jako „Truck Farmer” – historyczne określenie specjalizującego się w uprawie warzyw ogrodnika, który hodował produkty cieszące się dużym popytem, takie jak pomidory, sałata i cebula, przeznaczone konkretnie do sprzedaży w pobliskich ośrodkach miejskich.

Louis prowadził działalność jako niezależny przedsiębiorca, a położenie jego gospodarstwa w pobliżu autostrady Sunset Highway (głównej arterii komunikacyjnej biegnącej ze wschodu na zachód) okazało się strategicznym posunięciem. Dzięki tej bliskości mógł szybko transportować – czyli „dostarczać ciężarówkami” – swoje świeże warzywa na szybko rozwijające się rynki w Seattle.

Zapisy z tamtego okresu przedstawiają mężczyznę, który na dobre zadomowił się w amerykańskiej klasie średniej. Chociaż nadal mieszkał w wynajmowanym domu, spis ludności wskazuje, że Louis posiadał radio – w tamtych czasach był to znaczący luksusowy gadżet, który służył zarówno jako symbol statusu społecznego, jak i niezbędne połączenie ze światem zewnętrznym. Mieszkał i pracował w tętniącej życiem, wielokulturowej społeczności imigrantów z Włoch, Japonii, Skandynawii i Filipin, którzy wszyscy odegrali kluczową rolę w tworzeniu zróżnicowanej struktury gospodarczej obszaru metropolitalnego Seattle.

Luigi poślubia Rinę Rosę

Na początku 1932 roku, w wieku 47 lat, Louis (Luigi) Segale powrócił do rodzinnej Ligurii we Włoszech, aby rozpocząć nowy rozdział w swoim życiu. Po tym, jak ugruntował swoją pozycję jako odnoszący sukcesy niezależny rolnik w stanie Waszyngton, wrócił do Włoch, aby znaleźć partnerkę i założyć rodzinę, do której ostatecznie dołączył jego syn Mario.

W oficjalnych aktach małżeństwa, sporządzonych w lutym 1932 roku, odnotowano zawarcie związku małżeńskiego między dwiema lokalnymi rodzinami wywodzącymi się z włoskiej prowincji. Luigi, amerykański weteran i osiadły imigrant, poślubił Rinę Rosę Domenica Pisani, 20-letnią kobietę z miejscowości Brignole. Ponieważ Rina była wówczas jeszcze nieletnia, jej matka, Dora Tosi, wyraziła formalną zgodę wymaganą do przeprowadzenia ceremonii.

Wkrótce po ceremonii, której przewodniczył miejscowy proboszcz, para ponownie skierowała swoje plany ku Stanom Zjednoczonym. Wkrótce mieli wrócić do USA, aby powitać swojego syna, Mario, w świecie pełnym nowych możliwości.

Rodzina Segale w powojennej Ameryce

Na początku lat 40. XX wieku rodzina Segale przeszła drogę od borykających się z trudnościami imigrantów do filarów społeczności rolniczej w południowej części hrabstwa King, tuż na południe od granic miasta Seattle. W tym czasie Mario Segale dorastał w rodzinie, która osiągnęła stabilność finansową i coraz bardziej angażowała się w życie lokalnej społeczności.

Spis ludności Stanów Zjednoczonych z 1940 roku wskazuje, że Louis Segale zbudował sobie niezwykle dostatnie życie w okręgu Orillia (obszarze położonym między dzisiejszymi miastami Renton i Tukwila). Podczas gdy wielu jego sąsiadów wciąż podnosiło się po Wielkim Kryzysie – a kilku z nich figurowało jako osoby zatrudnione w rządowych programach pomocy – Louis prosperował. Jako naturalizowany obywatel prowadził gospodarstwo warzywne, którego był jedynym właścicielem, a którego wartość szacowano na 4 000 dolarów.

Najbardziej imponujące jest to, że Louis wykazał w 1939 roku dochód w wysokości 5 000 dolarów, co w dzisiejszych realiach odpowiada około 110 000 dolarów. Dzięki temu rodzina Segalesów znalazła się w tej epoce w grupie osób o wysokich dochodach, co czyniło ich jednymi z najlepiej prosperujących rolników w zróżnicowanej społeczności, w której żyli rolnicy pochodzenia włoskiego, japońskiego i filipińskiego. W centrum tej zamożnej rodziny znajdował się sześcioletni Mario Segale, urodzony w Stanach Zjednoczonych chłopiec, mieszkający ze swoim odnoszącym sukcesy ojcem oraz matką, Riną, która w tamtym czasie nadal figurowała jako obywatelka Włoch.

Serca otwarte dla dzieci z rodzin zastępczych”

Pod koniec lat 50. i na początku lat 60. państwo Segales mocno zaangażowali się w działalność systemu opieki zastępczej. Artykuł z 1961 roku w The Catholic Northwest Progress wyraził uznanie dla tej pary za ich zaangażowanie w program rodzin zastępczych Archidiecezji Seattle. W okresie, gdy gwałtownie wzrosło zapotrzebowanie na rodziny zastępcze – z 1200 dzieci w 1958 roku do 1500 w 1960 roku – Louis i Rina Segale należeli do grona rodzin, które otworzyły swoje domy dla dzieci w potrzebie.

Ich nazwisko figuruje w oficjalnym spisie rodzin zastępczych, co świadczy o tym, że w ich domu ciężka praca i zaangażowanie społeczne szły w parze. Wpływ ten pozostał z Mario aż do dorosłości.

Przyjęcie z okazji 12. urodzin Mario

Wiosną 1946 roku w lokalnej gazecie La Gazzetta Italiana ukazała się skromna rubryka towarzyska, która uchwyciła przełomowy moment w życiu młodego chłopca, który pewnego dnia stał się światową ikoną kultury. Artykuł zatytułowany „Festa di Compleanno” opisuje obchody 12. urodzin Mario Arnolda Segale’a, przedstawiając barwny obraz społeczności włosko-amerykańskiej w Seattle po II wojnie światowej.

Gazeta opisuje jego rodziców, Luigiego i Rinę Segale, jako „znanych rodaków” (noti connazionali), organizując uroczystość w swojej „pięknej nowej rezydencji” przy 120 136th Avenue w Seattle. Przeprowadzka do nowego domu zbiegła się w czasie z początkiem powojennego boomu mieszkaniowego, sygnalizując, że rodzina Segale osiągnęła poziom dobrobytu, który stał się podstawą przyszłej kariery Mario w branży nieruchomości i budownictwa. Chociaż Luigi spędził dziesiątki lat pracując na roli jako „ogrodnik”, z powodzeniem położył podwaliny pod rodzinne imperium biznesowe.

Pomimo sukcesu w Ameryce uroczystość ta była głęboko zakorzeniona w tradycjach kulturowych Ligurii. Głównym punktem programu był tradycyjny posiłek i ciasto przygotowane przez Rinę Segale, które podtrzymywały kulinarne więzi z Włochami. Dom wypełniały dźwięki fisarmonica (akordeonu) w wykonaniu Milo Balzariniego, a goście podobno spędzili popołudnie na wspólnym śpiewaniu, co jest charakterystycznym elementem włoskich spotkań towarzyskich.

Lista gości, na której widnieją takie nazwiska jak Pratolongo, Siccardi i Prandi, odzwierciedla klasyczną strukturę społeczną „enklawy etnicznej”. Rodzina Segalesów pozostawała w ścisłym kontakcie z siecią innych rodzin włoskich imigrantów, które wspierały się nawzajem i świętowały swoje ważne wydarzenia. Ta zżyta społeczność stanowiła fundament wychowania Mario, wpajając mu wartości ciężkiej pracy i dumy z własnej kultury.

Od murarzy z Genui po gospodarstwa rolne i dzielnice stanu Waszyngton – historia rodziny Segale to opowieść o drodze wytyczonej przez ciężką pracę, umiejętność dostosowania się i sprzyjające okoliczności.

Dzięki takim historycznym zapisom można na nowo odkrywać i dzielić się historiami, które w przeciwnym razie mogłyby popaść w zapomnienie. I ty możesz odkrywać historię swojej rodziny na MyHeritage i odkrywać historię ludzi, miejsca oraz chwile, które ukształtowały historię Twoją i Twojej rodziny.