Polscy uchodźcy: Gdzie po II wojnie światowej schronienie znaleźli polscy uchodźcy?

Według danych historyków oraz publikacji poświęconych uchodźcom wojennym liczbę Polaków, która przymusowo opuściła Polskę w czasie i po II wojnie światowej szacuje się na około 2 milionów. Znaleźli oni schronienie w innych krajach. 

Kim jest uchodźca, i z jakich powodów i przyczyn osoba nazywana uchodźcą, opuszcza swój kraj? Uchodźca to osoba zmuszona do opuszczenia swojego kraju z powodu zagrożenia życia — najczęściej wynikającego z wojny, prześladowań politycznych, religijnych lub etnicznych.

Dramatyczna sytuacja podczas II wojny światowej sprawiła, iż tysiące Polaków zostało deportowanych wpierw w głąb Związku Sowieckiego. Stamtąd przemieszczali się do wielu kierunków, w których znaleźli schronienie i pomoc. Na “tułaczym szlaku”, dla ludności cywilnej, tymczasowym schronieniem stały się m.in.: Iran, Afryka, Nowa Zelandia, Meksyk i Irak i inne.

1.Iran (Persja)

Fot. Iran

Na tzw. “tułaczym szlaku” pierwsze schronienie tysiące Polaków znalazło w Iranie. Byli to głównie żołnierze, osoby starsze, kobiety i dzieci. W Iranie założono obozy przejściowe (m.in. w Teheranie i Pahlevi, jak i również w innych miastach), gdzie Polacy otrzymali pomoc i schronienie. 

2. Afryka

Fot. Afryka

Do Afryki Wschodniej trafiła największa liczba Polaków; głównie do: Tanganiki (obecnie Tanzania), Ugandy. Tu powstały stałe punkty uchodźcze, jak Tengeru, Ifunda, Masindi czy Koja. W tychże osiedlach uchodźczych powstawały lokalne radio w języku polskim, gazety, szkoły, czy harcerstwa.

3. Meksyk i Nowa Zelandia

Fot. Meksyk

Do Meksyku trafiła ludność cywilna z Polski. Głównie do obozu w Santa Rosa. Dzieci otrzymały edukację, a dorośli zatrudnienie. W Nowej Zelandii schronienie znalazła również ludność cywilna, głównie w Pahiatua, gdzie powstał specjalny ośrodek.

4. Bliski Wschód (Irak, Palestyna)

Fot. Irak

Tutaj schronienia szukali głównie polscy żołnierze Armii Andersa. To właśnie w tych regionach kontynuowali szkolenia wojskowe. Wielu z nich właśnie stąd w późniejszych czasie wyruszyło na fronty.

5. Wielka Brytania, USA, Kanada, Australia, Argentyna i inne kraje

Fot. Irak

W Wielkiej Brytanii po wojnie osiedlili się głównie żołnierze z rodzinami. Nie chcieli wracać do Polski, która wówczas była pod rządami komunistów. Kiedy osiedla uchodźców w Afryce zostały zamknięte część Polaków zdecydowała się na dalszą emigrację do Ameryki Północnej, Południowej i Oceanii. Część z tych ludzi nie miała dokąd wracać, ponieważ ich rodzinne strony znalazły się poza PRL. Tutaj otrzymali pomoc od lokalnych społeczności i organizacji międzynarodowych. 

Czy któryś z Twoich przodków był uchodźcą wojennym? Daj znać w komentarzach poniżej.

W oficjalnych dokumentach i publikacjach często używa się również terminu „wygnańcy”, który podkreśla przymusowy, dramatyczny charakter emigracji tych ludzi.

Artykuł powstał w oparciu o wiedzę historyczną oraz ogólnodostępne źródła, m.in. publikacje edukacyjne i materiały udostępnione przez gov.pl.