MyHeritage i OldNews.com ujawniły kryminalną przeszłość mojego prapradziadka… i jego zadziwiającą determinację

Porównując dane z serwisu MyHeritage ze starymi artykułami prasowymi, które znalazłem za pośrednictwem strony OldNews.com odkryłem, że mój prapradziadek był skazańcem.

Od zawsze wiedziałem, że mój prapradziadek, Michael Hummerston, w połowie XIX wieku mieszkał w Wiktorii w Australii, jednak w tym samym okresie w dokumentach dotyczących skazańców pojawił się inny mężczyzna o tym samym imieniu i nazwisku. Ich historie nie do końca się ze sobą zgadzały. Skazaniec Michael urodził się w 1828 roku, natomiast z nagrobka mojego przodka wynika, że urodził się on około 1821 roku.

Przez lata nie mogłem rozgryźć tych dwóch faktów. Jeśli byli tą samą osobą, oznaczało to, że mój przodek zafałszował swój rok urodzenia, prawdopodobnie po to, aby zdystansować się do burzliwej przeszłości.

Przełom nastąpił po wielu godzinach badań z wykorzystaniem serwisu MyHeritage i archiwum gazet OldNews.com. W wydaniu gazety The Heraldz z 1865 r., znalazłem protokół sądowy, który ostatecznie rozwiał wszelkie wątpliwości. Mój prapradziadek, Michael Hummerston, przyznał pod przysięgą – podczas procesu sądowego związanego z hazardem – że był wcześniej skazany za rozbój na drodze publicznej i odbywał karę pozbawienia wolności.

W tym momencie wszystko stało się jasne. Mój prapradziadek i skazaniec Michael Hummerston byli tą samą osobą.

Szewc w niełasce

Michael urodził się 1 stycznia 1828 roku w Epping w hrabstwie Essex, w Anglii, w zimowy dzień. Jego ojciec, George, był szewcem, a Michael poszedł w jego ślady. Pomimo rodzinnej legendy, że opuścił Anglię, aby uciec od 24 rodzeństwa, nie ma żadnych dowodów na to, że w ogóle je miał. W 1845 r. rodzina przeniosła się na White Hart Street w Kennington w Londynie, gdzie Michael wpadł w poważne kłopoty.

W wieku zaledwie 17 lat został skazany przez sąd Middlesex Sessions za kradzież kilku ubrań ze sklepu w Hackney. Otrzymał wyrok 7 lat zesłania do Australii. Wniosek o złagodzenie kary, podpisany przez poszkodowanego oraz 23 inne osoby, został odrzucony z powodu wcześniejszych zarzutów kradzieży wobec Michaela. Spędził 15 miesięcy w więzieniu Millbank, po czym w czerwcu 1846 roku został wysłany do Australii na pokładzie statku transportującego skazańców Maitland.

27 października 1846 roku przybył do Port Phillip w Australii wraz z 289 innymi więźniami. Chociaż oficjalnie nazywano ich „wygnańcami” ze względu na zmieniające się przepisy prawne, nadal podlegali surowym warunkom i nie mogli powrócić do Wielkiej Brytanii. Ponieważ po przybyciu mieli niewiele zapasów, wielu z nich podjęło pracę u właścicieli ziemskich. Michael postanowił samodzielnie rozpocząć życie w Melbourne, dysponując niewielką ilością pieniędzy, odzieży i schronieniem.

Przestępczość, kara i upór

W 1849 roku został ponownie aresztowany – tym razem za rozbój na drodze publicznej, którego dopuścił się wraz z innym wygnańcem, Williamem Jonesem. Chwycił komornika sądowego za gardło i groził mu kijem, a następnie wraz ze swoim wspólnikiem ukradł pieniądze i dokumenty, za co zostali skazani na 5 lat ciężkich robót. Trafili do więzienia Cockatoo Island Prison w Sydney, w Australii.

W grudniu Michael został przyłapany na uprawianiu hazardu, za co ukarano go izolacją oraz odebraniem przywilejów. Mimo to w 1850 roku awansowano go na nadzorcę więźniów. W tym samym roku przeniesiono go do więzienia Pentridge w Melbourne. W 1851 roku został zwolniony warunkowo, jednak w 1853 roku ponownie go aresztowano po tym, jak znaleziono go w domu znanym z działalności hazardzistów i złodziei. Po czterech miesiącach został ponownie zwolniony, a jego zawód ponownie wpisano jako szewc.

W tamtym czasie opisywano go jako mężczyznę o wzroście 175 cm, brązowych włosach, piwnych oczach i dużym nosie. Blizny na policzku i goleni oraz brakujący ząb w prawej górnej szczęce świadczyły o burzliwym życiu.

Małżeństwo, złoto i domy publiczne

W 1854 roku Michael poślubił Charlotte Honey w kościele św. Jakuba w Melbourne, w Australii. Przez krótki czas zajmował się poszukiwaniem złota, a ich pierwsze dziecko, Clara Ann Maria, urodziło się w 1855 roku w Steiglitz. Kolejna córka, Rosaline Helena, zmarła w wieku niemowlęcym, a trzecie dziecko, Rhoda Louisa, urodziło się w 1859 roku — w tym samym roku Michael otrzymał swoją pierwszą koncesję na prowadzenie pubu Thistle Inn w Geelong.

Przedsięwzięcie to wkrótce zakończyło się bankructwem. Michael ogłosił upadłość w 1861 r., ponownie w 1863 r. i jeszcze raz w 1866 r. Chociaż najwyraźniej nie był dobrym biznesmenem, pozostał wytrwały. W latach 1859–1875 posiadał licencje na co najmniej 11 hoteli w całej Wiktorii. Sama liczba sugeruje niespokojnego ducha, zawsze w ruchu i poszukującego nowych początków.

W tym czasie on i Charlotte mieli dziesięcioro dzieci, w tym mojego pradziadka, Henry’ego Augusta, znanego większości jako Harry. Charlotte zmarła w 1876 roku w wieku zaledwie 42 lat i została pochowana na cmentarzu Malmsbury Cemetery w stanie Wiktoria.

Przemiana, nowe małżeństwo i złamane serce

W tym samym roku Michael przeniósł się wraz z rodziną do Australii Południowej i został właścicielem hotelu Dalrymple w Stansbury. Pozostał tam przez 3 lata, po czym przeniósł się do Hamley Bridge, a następnie do Quorn, gdzie w 1882 roku przejął hotel Pinkerton i poślubił wdowę o imieniu Mary Jane McCracken.

Mary straciła pięcioro z siedmiorga dzieci ze swojego pierwszego małżeństwa. Niestety, jedno z dwojga pozostałych przy życiu dzieci — Alexander, mający zaledwie 2 lata i 8 miesięcy — zmarło po tym, jak wpadł do wanny z wrzącą wodą w hotelu Pinkerton. Pomimo tej tragedii Mary i Michael doczekali się wspólnie trzech synów: Michaela George’a, Williama Victora oraz Roberta Kingsleya, choć Robert zmarł jeszcze jako niemowle.

W 1886 roku Michael ponownie ogłosił upadłość i został uznany winnym ukrywania majątku. Za to przestępstwo skazano go na trzy miesiące więzienia. Po wyjściu na wolność ponownie zaczął prowadzić hotele pod swoim lub nazwiskiem Mary, przenosząc się z Wilmington do Hamilton, Auburn, a w końcu do Wirrabara.

Ostatni ruch na zachód

W 1894 roku Michael podążył za swoimi synami Harrym i Richardem do Australii Zachodniej. Harry przeniósł licencję na hotel Criterion w Perth na swojego ojca, ale Michael posiadał ją tylko przez rok, po czym przeniósł się do Southern Cross, aby zarządzać hotelem Club. Później powrócił do Perth Hills, nadal zajmując się handlem alkoholem.

Mary Jane zmarła w 1898 roku, a w 1905 roku Michael zamieszkał w Midland z Harrym i jego drugą żoną Annie.

Henry Augustus wraz z synem, Henrym Goldsmithem Hummerstonem (dziadkiem i pradziadkiem Harry’ego) około 1902 roku. Zdjęcie na dole pokolorowane i zretuszowane na MyHeritage

Michael spędził ostatnie dni życia z córką Rhodą i jej mężem, a zmarł w 1907 roku w wieku 79 lat. Został pochowany na cmentarzu kościoła anglikańskiego St Mary’s w Middle Swan w Perth.

Dziedzictwo walki o przetrwanie

Michael Hummerston był wieloma postaciami: szewcem, skazańcem, hazardzistą, właścicielem pubu, mężem, ojcem i wędrowcem. W wieku 18 lat został zesłany, odbył 3 kary więzienia, przeżył 4 bankructwa, miał 13 dzieci i posiadał ponad 22 licencje hotelowe w 3 stanach Australii.

Wersja jego życia przekazywana w mojej rodzinie miała braki, które powstały w wyniku upływu czasu lub zostały celowo pominięte. MyHeritage dało mi narzędzia, dzięki którym mogłem połączyć brakujące rozdziały i odkryć prawdę. To, co odkryłem, nie było tylko historią przestępcy, ale opowieścią o przetrwaniu, odrodzeniu i wytrwałości w obliczu powtarzających się niepowodzeń.

Bardzo dziękujemy Harry’emu za podzielenie się z nami swoją niesamowitą historią. Jeśli również dokonałeś niesamowitego odkrycia dzięki MyHeritage, chcielibyśmy o tym usłyszeć! Prześlij nam swoją historię za pomocą tego formularza lub wyślij ją na adres stories@myheritage.com.