Po 121 latach potomkowie spotykają się ponownie we Włoszech dzięki Dopasowaniu DNA

Od zawsze interesowała mnie historia mojej rodziny. Dołączyłem do serwisu MyHeritage, gdy miałem 20 lat – nie dlatego, że szukałem konkretnej osoby, ale dlatego, że chciałem zrozumieć historię naszego rodu i to, skąd pochodzimy.

Z biegiem czasu zacząłem stopniowo tworzyć nasze drzewo genealogiczne, zwłaszcza po stronie moich dziadków ze strony matki, których korzenie sięgają okolic Salerno w południowych Włoszech.

W czasie pandemii poprosiłem moją babcię Annę, żeby wykonała test DNA. W tym samym czasie nadeszła zima i spędzałem długie noce w domu, przeglądając tysiące zeskanowanych stron z Archiwum Państwowego w Salerno, udostępnionych w Internecie i dotyczących rodzinnych miejscowości moich dziadków. Za każdym razem, gdy znajdowałem kogoś powiązanego z rodziną, dodawałem tę osobę do drzewa genealogicznego – nigdy nie wiadomo. Powoli, krok po kroku, drzewo zaczęło się rozrastać.

Dziwne dopasowanie z Florydy, USA

W miarę jak drzewo genealogiczne się rozrastało, zacząłem zwracać większą uwagę na osoby o DNA z moją babcią. Jedna z nich od razu przykuła moją uwagę: mężczyzna ze Stanów Zjednoczonych o imieniu Ralph. Nie żył już, ale wkrótce potem otrzymałem przez MyHeritage wiadomość od jego siostry, Elizabeth, starszej Amerykanki mieszkającej na Florydzie.

W jej drzewie genealogicznym pojawiało się nazwisko Amato — nazwisko, które występowało również w moim drzewie. Nie mieliśmy jednak pojęcia, w jaki sposób te dwie rodziny były ze sobą powiązane.

MyHeritage oszacowało, że rodzina Elizabeth i moja babcia miały wspólnych przodków kilka pokoleń wstecz, mniej więcej na poziomie prapradziadków. W praktyce oznacza to, że ich dziadkowie byli prawdopodobnie kuzynami w pierwszej linii. To wystarczyło, by wzbudzić naszą ciekawość.

Zaczęliśmy od pisania do siebie przez skrzynkę odbiorczą serwisu MyHeritage. Potem wymieniliśmy się numerami telefonów. W ciągu kolejnych miesięcy często rozmawialiśmy, dzieląc się każdym najmniejszym odkryciem i każdą nową wskazówką. Czasami jej ustalenia pomagały mi zrozumieć, gdzie warto zagłębić się w archiwach. Innym razem to moje badania były dla niej pomocne.

Żadne z nas nie chciało się poddać.

Odkrycie brakującego ogniwa

Pewnej nocy, przeglądając archiwa, natrafiłem na dokument, który ‘łączył’ nasze rodziny.

Do dziś pamiętam do uczucie.

Oto przed moimi oczami pojawiło się brakujące ogniwo. W końcu zidentyfikowaliśmy bezpośredniego przodka, który figurował w drzewach genealogicznych obu naszych rodzin. Był to dziadek ich dziadków.

Historia została odtworzona.

Natychmiast zadzwoniłem do Elizabeth. Byliśmy przeszczęśliwi. Nie byliśmy już tylko jakimiś tam ludźmi o tym samym nazwisku – byliśmy krewnymi i teraz dokładnie wiedzieliśmy, dlaczego.

Dziadkowie Elizabeth, Luigi Campanile i Maria Amato, wyemigrowali w 1900 roku z południowych Włoch do Stanów Zjednoczonych, gdzie ostatecznie osiedlili się w stanie New Jersey. Dziadek mojej babci, Antonio Alfonso Vaccaro, był kuzynem Marii w pierwszej linii. Chociaż moja babcia nigdy go nie poznała, zawsze czuła z nim silną więź.

Najbardziej zaskoczyło mnie to, jak szybko nieznajomi potrafią stać się bliskimi znajomymi. Zaczęliśmy jako dwoje ludzi próbujących rozwiązać zagadkę, a gdzieś po drodze staliśmy się przyjaciółmi.

Świąteczna wycieczka do ojczyzny przodków

Wtedy Elizabeth podzieliła się ze mną czymś niesamowitym.

Wraz z synem Brianem zarezerwowali świąteczną wycieczkę do Włoch, aby odwiedzić ziemię, z której pochodziła ich rodzina. Dla Elizabeth miała to być pierwsza wizyta we Włoszech.

W tamtym czasie spędzałem Boże Narodzenie u dziadków w Fondi (w prowincji Latina), położonym na północny zachód od okolic Avellino, skąd pochodziła rodzina Elizabeth ze strony matki. Podałem jej adres, a ona wraz z Brianem przyjechali tam, aby się z nami spotkać.

To było coś niesamowitego.

Spędziliśmy razem kilka godzin w domu moich dziadków. Moi dziadkowie nie mówili po angielsku, ale jakoś nie miało to większego znaczenia. Rozumieliśmy się dzięki zdjęciom, gestom, uśmiechom i opowieściom, które tłumaczono nam nawzajem.

Elizabeth przyszła z albumem pełnym starych rodzinnych zdjęć. W zamian moja babcia przyniosła swoje zdjęcia.

W pewnym momencie nawet żartowaliśmy, czy jesteśmy do siebie podobni.

I szczerze mówiąc, rzeczywiście byliśmy do siebie nieco podobni.

To było nieco dziwne uczucie dostrzec cząstkę siebie w twarzy nieznajomego.

Podczas lunchu mój dziadek grał na akordeonie. Śmialiśmy się bez przerwy. Elizabeth była pogodna i serdeczna. Od samego początku wydawało się, że znamy się o wiele dłużej niż tylko od jednego popołudnia.

Odkryta historia rodziny

Brian postanowił na stałe osiedlić się we Włoszech. Obecnie mieszka w średniowiecznej miejscowości Montemiletto w prowincji Avellino, niedaleko miejsca, gdzie niegdyś mieszkali jego przodkowie, zanim wyruszyli w podróż przez Atlantyk. Pracuje zdalnie i ułożył sobie tam życie, uprawiając nawet oliwki wraz z dalekimi kuzynami na ziemi, która od pokoleń należy do rodziny.

Czasami myślę o Marii Amato, która w czerwcu 1900 roku przybyła do Nowego Jorku wraz z dwoma małymi synami, mając w kieszeni zaledwie 20 dolarów, podczas gdy jej mąż czekał na nich w Ameryce. Zastanawiam się, czy mogła sobie kiedykolwiek wyobrazić, że 121 lat później jej potomkowie spotkają się ponownie we Włoszech dzięki dopasowaniu DNA.

Niestety, Elizabeth zmarła w październiku 2024 roku, nieco ponad rok po tym niezapomnianym spotkaniu. Spotkaliśmy się osobiście tylko raz, ale pozostawaliśmy w kontakcie aż do końca jej życia.

Zawsze będę wdzięczny, że miałem okazję ją poznać. Bez MyHeritage nie byłoby to możliwe.

Serdecznie dziękujemy Daniele’owi Serenie za podzielenie się z nami swoją niesamowitą historią. Jeśli i Ty dokonałeś odkrycia dzięki MyHeritage, chętnie o tym usłyszymy! Prześlij nam swoją historię poprzez ten formularz lub poprzez e-mail nastories@myheritage.com.